OSTATECZNY REZULTAT

Ostateczny rezul­tat może być jednak taki, że w związku z gwał­townym procesem rozszerzania ochrony sfery życia prywatnego jednostki ucierpieć mogą in­ne ważne interesy.Ustawodawstwo zajmujące się ochroną ta­jemnicy osobistej zależy od Kongresu, a uchwa­lenie jakiejś ustawy wydaje się możliwe nawet jeszcze w 1974 r. Prezydent mianował spe­cjalną Komisję Prezydencką dla przestudio­wania tego problemu i wydania odpowied­nich zaleceń, nadając przy tym sprawie zna­czenie priorytetowe. Komisji przewodniczy wiceprezydent, a w jej skład wchodzą: proku­rator generalny, pięciu innych członków gabi­netu oraz czterech wysokich urzędników rzą­dowych. O tym, jak szybko odkryto siłę atrak­cyjną zagadnienia ochrony tajemnicy osobistej, świadczy specjalne przemówienie radiowe pre­zydenta do narodu z dnia 23 lutego 1974 r., po­święcone wyłącznie temu problemowi i obwo­łujące prawo do tajemnicy sfery życia prywat­nego „najbardziej podstawowym ze wszystkich uprawnień obywatelskich” — ważniejszym niż żywność, ubranie, pomoc lekarska, mieszkanie, wolność słowa i zgromadzeń, swoboda wyznania oraz „słuszny dostęp do rynku”.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć, nazywam się Kacper i witam Cię serdecznie na moim blogu. Treści, które wrzucam do sieci są związane bezpośrednio z tematami technicznymi i nowinkami technologicznymi. Jeśli jesteś hobbystą takim jak ja, serdecznie zapraszam Cię do lektury wpisów!